ဒီေန႔ ယူက်ဴ႕ကေန လင္းနစ္သီခ်င္းကာဗာနားေထာင္ျဖစ္တယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း ယူက်ဴ႕ကေန အဆိုေတာ္ ျဖစ္သြားၾကတာ ကမာၻတ၀ွမ္းမွာအမ်ားၾကီးပါဘဲ။ ျမန္မာေတြထဲကေန Cover ကိုအဆင္ေျပေျပ ျပန္ဆိုထားတာ နားေထာင္လုိ႔ရတာ ဒီတစ္ေယာက္ရယ္ ဒိုးလံုးသီခ်င္းဆိုတဲ့ တစ္ေယာက္ရယ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ သီခ်င္းဆိုတဲ့ လူက မ်က္ႏွာမေပၚဘဲ ဂီတာဘဲတီးေနတဲ့ပံုေလးဘဲ ပါတယ္။
ကၽြန္မငယ္ငယ္က ကၽြန္မကို ထိန္းတဲ့ဦးေလးက ဂီတာတီးျပီးထိ္န္းခဲ့လို႔လားမသိဘူး ကၽြန္မ မိန္းကေလးတန္မဲ့ ဂီတာဆို အရမ္းသေဘာက်တာ။ အိမ္မွာ ေဖေဖက ဂီတာအျမဲမတီးေပမယ့္ ဦးေလးက ဂီတာအျမဲတီးေတာ့ ငယ္ကတည္းကဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ အျမဲ မွတ္ယူထားတာ။
ဂီတာတီးတဲ့လူျမင္တိုင္း ဂီတာ ျမင္တိုင္း သူတီးတဲ့ ဂီတာသံတခါေလာက္ ျပန္နားေထာင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ဂီတာတီးတက္တဲ့လူဆို အရမ္းသေဘာက်သလို ဂီတာသံကိုနားေထာင္ ရတာလည္း သေဘာက်တယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ဂီတာမတီးတက္ေပမယ့္ နား၀င္ဆိုးတဲ့ ဂီတာသံဆိုရင္ လံုး၀ အားမနာဘဲ ေ၀ဖန္တက္သလို အတီးေကာင္းရင္ေတာ့ မရွက္တမ္း အားေပးတက္ပါတယ္။
မန္းေလးမွာတုန္းက အိမ္က အစ္မရဲ႕ေကာင္ေလးက ဂီတာလာတီးရင္ ပထမဆံုး ျပတင္းေပါက္နားသြားတာက ကၽြန္မ။ ဂီတာတီးတဲ့လူေတြ ျပန္သြားတဲ့အထိ အခန္းမီးပိတ္ျပီး သီခ်င္းေလးနားေထာင္၊ ေလညွင္းခံခဲ့တဲ့ ေန႔ေတြကို ျပန္ေအာက္ေမ့မိတယ္။ သူတို႔ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ျပန္ျပီး အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ေတာ္ပါေသးတယ္ ကၽြန္မဘ၀မွာ ဒီလို ျပန္ေတြးရင္ ၀မ္းသာစရာေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးလုိ႔ ေက်းဇူးတင္တယ္။ အခုျပန္သြားရင္ေတာင္ ကၽြန္မအစ္မက ကေလး သံုးေယာက္နဲ႔၊ အိမ္မွာလည္း အရင္လို လူေတြ အမ်ားၾကီးမရွိေတာ့ဘူး။
အခုေတာ့ တီးႏိုင္မယ့္လူလည္း မေတြ႕မိေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဘဲ ဂီတာတီးသင္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားမိတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ တီးႏိုင္ရင္တီးေပါ့ေနာ္ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဂဲနဲ႔ အေပါက္ခံရကိန္း။ အေျခတက် ေလးျဖစ္ရင္ေတာ့ ဂီတာေလး တလတ္ေလာက္၀ယ္ျပီး ေသခ်ာကို အတီးသင္မယ္စိတ္ကူးမိတယ္။
ဟိုအရင္တုန္းက ဂီတာတီးျပခဲ့ဖူးတဲ့လူကိုလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔။
ျပီးေတာ့ တေနကုန္ ဂီတားတီးျပတက္တဲ့ သူ႔လက္ေတြကို ယူက်ဴ႕ ႔ ၾကည့္ျပီး ျပန္သတိရတယ္။ ေတာ္ျပီ လက္ေတြ နာေနျပီလို႔ ညည္းေျပာေလး ေျပာတာကိုလည္း ျပန္သတိရမိတယ္။ ျပန္သတိရဖို႔ မေကာင္းေတာ့ေပမယ့္ သတိရတာပါဘဲ။ သူ႔လက္သြယ္သြယ္ေလးေတြကိုေပါ့။
ကၽြန္မငယ္ငယ္က ကၽြန္မကို ထိန္းတဲ့ဦးေလးက ဂီတာတီးျပီးထိ္န္းခဲ့လို႔လားမသိဘူး ကၽြန္မ မိန္းကေလးတန္မဲ့ ဂီတာဆို အရမ္းသေဘာက်တာ။ အိမ္မွာ ေဖေဖက ဂီတာအျမဲမတီးေပမယ့္ ဦးေလးက ဂီတာအျမဲတီးေတာ့ ငယ္ကတည္းကဆိုေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ အျမဲ မွတ္ယူထားတာ။
ဂီတာတီးတဲ့လူျမင္တိုင္း ဂီတာ ျမင္တိုင္း သူတီးတဲ့ ဂီတာသံတခါေလာက္ ျပန္နားေထာင္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳး ျဖစ္မိပါတယ္။ ျပီးေတာ့ဂီတာတီးတက္တဲ့လူဆို အရမ္းသေဘာက်သလို ဂီတာသံကိုနားေထာင္ ရတာလည္း သေဘာက်တယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ဂီတာမတီးတက္ေပမယ့္ နား၀င္ဆိုးတဲ့ ဂီတာသံဆိုရင္ လံုး၀ အားမနာဘဲ ေ၀ဖန္တက္သလို အတီးေကာင္းရင္ေတာ့ မရွက္တမ္း အားေပးတက္ပါတယ္။
မန္းေလးမွာတုန္းက အိမ္က အစ္မရဲ႕ေကာင္ေလးက ဂီတာလာတီးရင္ ပထမဆံုး ျပတင္းေပါက္နားသြားတာက ကၽြန္မ။ ဂီတာတီးတဲ့လူေတြ ျပန္သြားတဲ့အထိ အခန္းမီးပိတ္ျပီး သီခ်င္းေလးနားေထာင္၊ ေလညွင္းခံခဲ့တဲ့ ေန႔ေတြကို ျပန္ေအာက္ေမ့မိတယ္။ သူတို႔ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြကို ျပန္ျပီး အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။ ေတာ္ပါေသးတယ္ ကၽြန္မဘ၀မွာ ဒီလို ျပန္ေတြးရင္ ၀မ္းသာစရာေလးေတြ ရွိခဲ့ဖူးလုိ႔ ေက်းဇူးတင္တယ္။ အခုျပန္သြားရင္ေတာင္ ကၽြန္မအစ္မက ကေလး သံုးေယာက္နဲ႔၊ အိမ္မွာလည္း အရင္လို လူေတြ အမ်ားၾကီးမရွိေတာ့ဘူး။
အခုေတာ့ တီးႏိုင္မယ့္လူလည္း မေတြ႕မိေတာ့ ကိုယ္တိုင္ဘဲ ဂီတာတီးသင္ရင္ေကာင္းမလား စဥ္းစားမိတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ တီးႏိုင္ရင္တီးေပါ့ေနာ္ မဟုတ္ရင္ေတာ့ ဂဲနဲ႔ အေပါက္ခံရကိန္း။ အေျခတက် ေလးျဖစ္ရင္ေတာ့ ဂီတာေလး တလတ္ေလာက္၀ယ္ျပီး ေသခ်ာကို အတီးသင္မယ္စိတ္ကူးမိတယ္။
ဟိုအရင္တုန္းက ဂီတာတီးျပခဲ့ဖူးတဲ့လူကိုလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔။
ျပီးေတာ့ တေနကုန္ ဂီတားတီးျပတက္တဲ့ သူ႔လက္ေတြကို ယူက်ဴ႕ ႔ ၾကည့္ျပီး ျပန္သတိရတယ္။ ေတာ္ျပီ လက္ေတြ နာေနျပီလို႔ ညည္းေျပာေလး ေျပာတာကိုလည္း ျပန္သတိရမိတယ္။ ျပန္သတိရဖို႔ မေကာင္းေတာ့ေပမယ့္ သတိရတာပါဘဲ။ သူ႔လက္သြယ္သြယ္ေလးေတြကိုေပါ့။
