ေလာကမွာ ၀မ္းနည္းအစရာအေကာင္းဆံုးက ကိုယ္ေပးလိုက္တာမရတာရယ္...ဘာမွအသံုးမ၀င္ဘူးေျပာခံရ

တာရယ္...စိတ္အရင္းနဲ႔မဟုတ္ပဲ မာယာပါလို႔ ေျပာခံလိုက္ရတာရယ္.. ၀မ္းနည္းဖို႔အေကာင္းဆံုးပဲ...

ကိုယ္တိုင္မခံစားဖူးရင္ မသိဘူးဆိုတဲ့စကားသိပ္ျပီးမွန္တယ္..

ဘယ္အရာမွ လြယ္လြယ္ကူကူမရဘူး... ကိုယ္ကလည္းမေပးရဘူး ဆိုတဲ့စကားကလည္းသိပ္ျပီးမွန္တယ္...

လြယ္လြယ္ေပးရင္ လြယ္လြယ္ပဲတန္ဖိုးျဖတ္ခံရတက္တယ္လို႔ ေျပာတာၾကားဖူးတယ္.. ကိုယ္တိုင္ၾကံဳေတာ့...

ေနာက္ မွန္ကန္ရင္ကြဲတယ္ဆိုတာလည္း သိပ္ျပီးမွန္တယ္... ဘယ္အရာမွပြင့္လင္းတာ မေကာင္းဘူးတဲ့ ေရွးလူၾကီးေတြ ဆံုးမၾကတယ္... ၾကားဖူးတယ္...

တကယ္တန္းၾကေတာ့ လူေတြက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတက္တဲ့လူဆို ငေပါၾကီးအျဖစ္ျမင္တက္ၾကတယ္... က်န္တဲ့လူေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ငေပါျမင္ျမင္

ကိုယ္အေလးထားတဲ့ လူ တစ္ေယာက္ေလာက္က အဲ့ဒီလို ျမင္ရင္ အေတာ္ၾကီး ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းတယ္....

ေနာက္ဆံုးရလိုက္တာက

- ဘယ္ေတာ့မွအမွန္မေျပာနဲ႔ မွန္တိုင္းလည္း လူတိုင္းကလက္မခံႏိုင္ၾကလို႔ပဲ

- ကိုယ္စိတ္ထဲကေန ဘယ္ေလာက္ မုန္းမုန္း မုန္းတဲ့လူမသိေစနဲ႔ ပညာရွိအမ်တ္အျပင္မထြက္ေစနဲ႔ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း

- ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေနရင္ လူအထင္ေသးတက္တယ္.. အဓိက အရွိအေသတန္ေအာင္မေနနဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္တာ

- ေနာက္ျပီး စကားကို ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေျပာ... ႏွဳတ္ခ်ိဳလွ်ိဳတစ္ပါးဆိုတဲ့ စကားပံုကို လံုး၀မေမ့နဲ႔

ဘယ္ေလာက္ ရင္းႏွင္းခင္မင္တဲ့လူျဖစ္ပါေစ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ဘယ္ေတာ့မွ စကားမေျပာမိေစနဲ႔

စည္းေလးနဲ႔ေျပာ ဒါမွ လူရိုေသျပီး တန္ဖိုးရွိမွာ....ျပီးေတာ့လည္းအဲ့ဒါမွ ခ်စ္တဲ့ခင္တဲ့လူေပါမွာ

- ေနာက္ဆံုးက ေလာကမွာ ငါ သည္သာ ပထမ ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွမေမ့နဲ႔

၂၀၁၀က သင္ေပးလိုက္တာက သတိထားျပီးခ်စ္ အခ်စ္က ဆူးတက္သည္...တဲ့