MJ
Michael Jackson ရုတ္တရက္ေသသြားတာ အႏုပညာေလာကကို တိုက္ရိုက္ ရိုက္ခက္တာတင္ မဟုတ္ဘဲ။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေတြကိုပါ ရိုက္ခက္တယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ သူလုပ္ခဲ့တာေတြ တစ္ပံုတစ္ၾကီးရွိေပမယ့္ ကိုယ္ေတာင္ သူ႔ေလာက္ အရာထင္ေအာင္မလုပ္ႏိုင္တဲ့လူေတြက ပစ္တင္ေ၀ဖန္ၾကတယ္။ အပိုစာဒါးေတြ လို႔ ျမင္တဲ့လူက ျမင္ၾကတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူေသဆံုးသြားတာက အမွန္တကယ္ လူအမ်ားကို ရိုက္ခက္ လိုက္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္သူမွျငင္းလို႔ မရပါဘူး။
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က သူရဲ႕ အမာခံပရိတ္ပတ္မဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔အကေတြကို ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳက္ခဲ့သူပါ။ ျပီးေတာ့ သူ႔တရားရင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့အမွဳေတြအတြက္လည္း သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အထင္ေသးခဲ့တယ္။ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္းလဲေပါ့ေလ။ ကတာေတာ္တာကို သေဘာက်ေပမယ့္ နဲနဲေလးမွ မေလးစားမိဘူး။ သူ လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ ေတြအတြက္ အပိုေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ဘာမွမသိဘဲ ထင္ထား၊ ျမင္ထားခဲ့သူပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း အသက္ရလာေတာ့ စဥ္းစားမိတာက ေလာကမွ အရာတစ္ခုထင္ဖို႔ လူေတြ စိုက္ထုတ္ရတဲ့ အင္အားက မနည္းဘူးဆိုတာ သိလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း အရာထင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူေတြကို ေလးစားမိတယ္။ ပိုက္ဆံအဓိကမဟုတ္ေပမယ့္ လူၾကားထဲ လူေတြ အသိအမွတ္ျပဳခံရတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ့္ကို မလြယ္တဲ့ ကိစ္ၥဆိုတာ လက္ေတြ႔ သိျမင္လက္ခံလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ MJ ကို ေတာ္ေတာေလး ေလးစားမိပါတယ္။
သူေသမွ သူ႔အေၾကာင္းေတြျပန္ေဖာ္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ပိုက္ဆံအတြက္ ငယ္ဘ၀ကိုစြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို စာနာသနားမိပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ငယ္ဘ၀ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အားပါးတရေပ်ာ္ခဲ့ရေပမယ့္ အခုအခ်ိန္ထိ ျပန္လိုခ်င္တုန္းပါဘဲ။ တန္ဖိုးထားတုန္းဘဲ။ သူလို အသက္ငါးႏွစ္ ကတည္းက ပိုက္ဆံရွာဖို႔အတြက္ လံုးပန္းေနရမယ့္ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုးရွံုးမွဳကို စာနာမိတယ္။
MJ ရဲ႕ ေသဆံုးမွဳနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကၽြန္မအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြအမ်ားၾကီး ရခဲ့ပါတယ္။ ငါ ဘာလုပ္ျပီးျပီလဲ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လိုေသးလဲ။ ျပီးေတာ့ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ ဘာလို စိတ္ထားနဲ႔လုပ္ရမလဲ။ MJဟာ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔အတြက္ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ့္ဘဝကို အျဖစ္သင့္ဆံုးအေျခအေနကို ေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ အဲ့ဒါကို အေတာ္ေလး အားက်မိပါတယ္။ ေလးစားမိပါတယ္။ အတုယူရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမိပါတယ္။
ရင္သပ္ရွဳေမာစရာ ျမင္ကြင္းေတြရဲ႕ေနာက္မွာ အနိတ္ထာရံုေတြရွိေနတက္တာ ဓမၼတာပဲမို႔ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ကိစၥေလးေတြရွိေပမယ့္ သူလုပ္ခဲ့တာေတြနဲ႔ ႏိွဳင္းယွဥ္လုိက္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူး လို႔ ခံစားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္မရဲ႕ ေဖေဖ MJ လိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ စိတ္ေလး ၀င္လာပါတယ္။ ကၽြန္မအသက္အရြယ္နဲ႔ ကၽြန္မေဖေဖကို အသက္ဆက္ျပီး ရွင္ေစခ်င္ပါေသးမယ္။ ဒီ အတၱေလး ေပၚလာမိပါတယ္။ MJ သားသမီးေတြ ၾကည့္ျပီး သနားမိတယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ မိဘေသလို႔ ခံစားရတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ မိဘေသဖူးမွသိတာပါ။ ကိုယ့္မိဘ မေသဖူးေသးဘဲနဲ႔ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ထပ္တူ မခံစားရေလာက္ပါဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသက္ရွင္ေနတုန္းေလး ပိုျပီး တိုးခ်စ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္။
ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က သူရဲ႕ အမာခံပရိတ္ပတ္မဟုတ္ေပမယ့္ သူ႔အကေတြကို ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳက္ခဲ့သူပါ။ ျပီးေတာ့ သူ႔တရားရင္ဆိုင္ခဲ့တဲ့အမွဳေတြအတြက္လည္း သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ေလး အထင္ေသးခဲ့တယ္။ ဒီေကာင္ ဘာေကာင္းလဲေပါ့ေလ။ ကတာေတာ္တာကို သေဘာက်ေပမယ့္ နဲနဲေလးမွ မေလးစားမိဘူး။ သူ လုပ္ခဲ့တဲ့ အလုပ္ ေတြအတြက္ အပိုေတြလုပ္ေနတယ္လို႔ ဘာမွမသိဘဲ ထင္ထား၊ ျမင္ထားခဲ့သူပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း အသက္ရလာေတာ့ စဥ္းစားမိတာက ေလာကမွ အရာတစ္ခုထင္ဖို႔ လူေတြ စိုက္ထုတ္ရတဲ့ အင္အားက မနည္းဘူးဆိုတာ သိလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္း အရာထင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ လူေတြကို ေလးစားမိတယ္။ ပိုက္ဆံအဓိကမဟုတ္ေပမယ့္ လူၾကားထဲ လူေတြ အသိအမွတ္ျပဳခံရတယ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ့္ကို မလြယ္တဲ့ ကိစ္ၥဆိုတာ လက္ေတြ႔ သိျမင္လက္ခံလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ MJ ကို ေတာ္ေတာေလး ေလးစားမိပါတယ္။
သူေသမွ သူ႔အေၾကာင္းေတြျပန္ေဖာ္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ပိုက္ဆံအတြက္ ငယ္ဘ၀ကိုစြန္႔လႊတ္ခဲ့ရတဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို စာနာသနားမိပါတယ္။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ ငယ္ဘ၀ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အားပါးတရေပ်ာ္ခဲ့ရေပမယ့္ အခုအခ်ိန္ထိ ျပန္လိုခ်င္တုန္းပါဘဲ။ တန္ဖိုးထားတုန္းဘဲ။ သူလို အသက္ငါးႏွစ္ ကတည္းက ပိုက္ဆံရွာဖို႔အတြက္ လံုးပန္းေနရမယ့္ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုးရွံုးမွဳကို စာနာမိတယ္။
MJ ရဲ႕ ေသဆံုးမွဳနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကၽြန္မအတြက္ စဥ္းစားစရာေတြအမ်ားၾကီး ရခဲ့ပါတယ္။ ငါ ဘာလုပ္ျပီးျပီလဲ၊ ဘာလုပ္ဖို႔လိုေသးလဲ။ ျပီးေတာ့ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္ ဘာလို စိတ္ထားနဲ႔လုပ္ရမလဲ။ MJဟာ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မတို႔အတြက္ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ ကိုယ့္ဘဝကို အျဖစ္သင့္ဆံုးအေျခအေနကို ေရာက္ေအာင္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။ အဲ့ဒါကို အေတာ္ေလး အားက်မိပါတယ္။ ေလးစားမိပါတယ္။ အတုယူရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးမိပါတယ္။
ရင္သပ္ရွဳေမာစရာ ျမင္ကြင္းေတြရဲ႕ေနာက္မွာ အနိတ္ထာရံုေတြရွိေနတက္တာ ဓမၼတာပဲမို႔ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ ကိစၥေလးေတြရွိေပမယ့္ သူလုပ္ခဲ့တာေတြနဲ႔ ႏိွဳင္းယွဥ္လုိက္ရင္ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူး လို႔ ခံစားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက တကယ္လို႔မ်ား ကၽြန္မရဲ႕ ေဖေဖ MJ လိုသာျဖစ္ခဲ့ရင္ဆိုတဲ့ စိတ္ေလး ၀င္လာပါတယ္။ ကၽြန္မအသက္အရြယ္နဲ႔ ကၽြန္မေဖေဖကို အသက္ဆက္ျပီး ရွင္ေစခ်င္ပါေသးမယ္။ ဒီ အတၱေလး ေပၚလာမိပါတယ္။ MJ သားသမီးေတြ ၾကည့္ျပီး သနားမိတယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္။ မိဘေသလို႔ ခံစားရတယ္ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ မိဘေသဖူးမွသိတာပါ။ ကိုယ့္မိဘ မေသဖူးေသးဘဲနဲ႔ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ထပ္တူ မခံစားရေလာက္ပါဘူး။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသက္ရွင္ေနတုန္းေလး ပိုျပီး တိုးခ်စ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္။
2 comments:
ေကာင္းတယ။္ ရွိံုတံုးခ်စ္ပါ။
ေသမွခင္တတ္တာ မေကာင္းပါတဲ့..ၾကားဖူးတယ္..
စိတ္ကူးေကာင္းတယ္..
Post a Comment