ဒီကေလာ တရားနာလာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို သိပ္ျပီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကိုယ္သိတာေလးလဲ ျပန္ေျပာျပရင္ ကုသိုလ္ရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ တျခားသူေတြကိုေရာမွွ်ေ၀ေပးပါဦးေနာ္။ ဒီတခါလည္း တရား က်စရာေလးေရးဖို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။

ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့၊ ေဖေဖတို႔ ေျပာေနက် စကားေလး။ ဟာသေလး၊ ကာတြန္းေလး ကို သတိရမိလို႔ ျပန္ေရးလိုက္တာပါ။ မူရင္းကာတြန္းကိုေတာ့ ေရးတဲ့သူနာမည္ မမွတ္မိေတာ့လို႔ပါ။

မိန္းကေလးမ်ား ငယ္ငယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ဆို ေဘာလံုး တစ္လံုးနဲ႔ တူပါတယ္တဲ့။ ကြင္းထဲမွာ ဟိုဘက္ ၁၁ ေယာက္၊ ဒီဘက္ ၁၁ ေယာက္ ၀ိုင္းလိုက္ေနၾကတာ။

ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ မိန္းကေလးေတြကေတာ့ ဘက္စကတ္ေဘာေလးေတြပါတဲ့။ ဟိုဘက္ဆယ္ေယာက္၊ ဒီဘက္ ဆယ္ေယာက္ လုတုန္းပါဘဲတဲ့ေလ။

သံုးဆယ္လဲေက်ာ္ေရာ တင္းနစ္ေဘာလံုးျဖစ္သြားပါေရာတဲ့။ ဟိုဘက္ ဒီဘက္ေပါင္းမွ ႏွစ္ေယာက္ဘဲ ရွိေတာ့ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုကို တင္းနစ္ေဘာလံုးလို ဟိုဒီပို႔ အပို႔ခံေနရပါသတဲ့။

ကဲ ေလးဆယ္ေက်ာ္ အိပ္ေထာင္ရွင္မေတြကေတာ့ အိမ္ကေယာက္်ားက ေ၀းေ၀းကို ရိုက္လႊတ္ခ်င္တဲ့ ေဂါက္သီးေလးေတြ ျဖစ္သြားပါတယ္တဲဲ့။
တရားက်စရာေနာ္။

************************<>**************************

ေနာက္တခုကေတာ့ အိမ္ေထာင္သည္ေယာက္်ားေတြ သူတို႔ အမ်ိဳးသမီးေတြေပၚမွာ သေဘာထားေလးကို ခိုင္းႏွိုင္းထားတဲ့ ရယ္စရာ စကားလံုးေလးပါ။

အိမ္ေထာင္က်ခါစမွာေတာ့ ကိုယ့္ယူထားတဲ့ မိန္းမကို တၾကည့္ၾကည့္နဲ႔မို႔ လက္ပတ္နာရီးေလးလို႔ တင္စားၾက ပါတယ္တဲ့။ သူမ်ားက ရွိဳးရင္ေတာင္ သိပ္မၾကိဳက္ခ်င္ဘူးတဲ့ေလ။

အိမ္ေထာင္သက္ၾကာရင္ေတာ့ စာပြဲတင္နာရီျဖစ္သြားေရာတဲ့ေလ။ သြားေလရာမေခၚခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့။ စာပြဲေပၚမွာဘဲ တင္ထားခဲ့ခ်င္ၾကတယ္တဲ့။ အနဲဆံုး အိမ္အ၀င္အထြက္ေလာက္ေတာ့ သတိထားျပီး ၾကည့္တက္ ၾကပါသတဲ့။

အိမ္ေထာင္သက္ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္၊ ႏွစ္ဆယ္နားကပ္ရင္ေတာ့ တိုင္ကပ္နာရီေလးလို သေဘာထားတက္တက္ ၾကတယ္တဲ့ေလ။ အသံၾကားမွ သတိရတက္ၾကသတဲ့။

အဲ အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ရင္ေတာ့ နာရီစင္ျဖစ္သြားပါေရာတဲ့။ နာရီစင္လို႔ ဘယ္နားေရာက္ေရာက္ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း အသံၾကားရင္ အခ်ိန္မွန္းလို႔ ရတယ္ေပါ့ေလ။ ဘယ္သူၾကည့္ ၾကည့္ေပါ့။
*******************************<>***************************
ေမေမနာရီစင္ၾကီးျဖစ္ေနဘီလားလို႔ ေမးတက္တဲ့ ေဖေဖသူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္ေနက် စကားလံုးေလးပါ။ အမွတ္ရလို႔ ေရးလိုက္တာပါ။

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစေနာ္။
ႏွင္းဆီနီနီ။။

သူငယ္ခ်င္းက ေမးလ္လွမ္းပို႔ထားလို႔ပါ။ ဖတ္ၾကည့္ျပီးရယ္ခ်င္လို႔။ ဆားခ်က္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆားတြင္းသေဌးလုပ္ မလားစဥ္စားေနတာ။ ခုတေလာ နယူးပိုစ့္ေတြဖြင့္တိုင္း စာေရးလို႔မရတဲ့ ေရာဂါျပန္ထေနလို႔။ ဂဠဳန္ၾကံၾကံလိုက္မိတယ္။ ဟဲဟဲ။ ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။ ဘာသာမျပန္ဘဲ ဒီအတိုင္းတင္လိုက္တယ္။ ဘာသာျပန္ရင္ အရသာပ်က္မွာစိုးလို႔။

Before marriage....

He: Yes. At last. It was so hard to wait.
She: Do you want me to leave?

He: No! Don\'t even think about it.
She: Do you love me?

He: Of course! Over and over!
She: Have you ever cheated on me?

He: No! Why are you even asking?
She: Will you kiss me?

He: Every chance I get.
She: Will you hit me?

He: Are you crazy! I\'m not that kind of person!
She: Can I trust you?

He: Yes.
She: Darling!

;
;
;
;
;
;

After marriage......

Simply read from bottom to top.

တရားသူၾကီး။ ။ မင္းဘယ္မွာအလုပ္လုပ္သလဲ။
တရားခံ ။ ။ ဟိုနား ဒီနား ပါဘဲ။(ံHere and There)

တရားသူၾကီး။ ။ မင္းဘာမလုပ္လုပ္တာလဲ။
တရားခံ ။ ။ ဒီလိုပါဘဲ။(This and That)

တရားသူၾကီး။ ။ သူ႔ကုိေခၚသြားလိုက္ေတာ့။
တရားခံ ။ ။ ခဏေလာက္ေစာင့္ၾကပါဦးခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ကို ဘယ္အခ်ိန္မွာ ျပန္လႊန္ေပးမွာလဲ ခင္ဗ်ာ။

တရားသူၾကီး။ ။ အခုျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ေနာင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။( sooner or later )

အဆင္ေျပသလို မေတာက္မေခါက္ ဘာသာျပန္ထားပါသည္။

ဒီတခါလည္း Reader Digest ထဲကဘဲ ဟာသေလးတပုဒ္ ေရးးဖို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။ သူကဒီလို...
ဆိုင္မြန္ဟာ ရဲ အင္တာဗ်ဴးသြားေျဖပါတယ္။သူအင္တာဗ်ဴးမွာေတာ့ စစ္ေဆးသူကဒီလိုေမးပါတယ္။

အင္ဆာဗ်ဴရာ။။ ၁ နဲ႔ ၁ ကဘာလဲ။
ဆိုင္မြန္။။ ၁၁ ပါ။
(အင္တာဗ်ဴရာလိုခ်င္တဲ့ အေျဖမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီသူငယ္မမွာဘူးလို႔ သူကလက္ခံလိုက္ပါတယ္။ )
အင္တာဗ်ဴရာ။။ ဒါဆို T နဲ႔စတဲ့ Week Day ေတြထဲက ႏွစ္ရက္ကိုေျပာပါ။
ဆိုင္မြန္။။ Today ႏွင့္ Tomorrow ပါ။

ဆိုင္မြန္႔ အေျဖကို အင္တာဗ်ဴးလိုပ္တဲ့သူ အေတာ္ေလး အံ့အားသင့္သြားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဆိုင္မြန္႔ကို စမ္းခ်င္တာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေမးခြန္းတခု ထပ္ေမးလိုက္ပါတယ္။

အင္တာဗ်ဴရာ။။ ဒါဆို Abraham Lincoln ကို ဘယ္သူသတ္သလဲ မင္းသိလား။

အဲ့ဒီအခါမွာေတာ့ ဆိုင္မြန္ အေတာ္အံ့အားသင့္ျပီး ျပန္ေျဖလိုက္တာက။

ဆိုင္မြန္။။ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး ခင္ဗ်ာ။

အင္တာဗ်ဴရာ။။ ေကာင္းျပီး။ ဒါဆို အိမ္ျပန္ျပီး ခဏေလာက္စဥ္းစားပါဦ။

ဆိုင္မြန္ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႔အေမကို ဒီလုိျပန္ေျပာပါသတဲ့။

ဆိုင္မြန္။။ ေမေမေရ ဒီေန႔ အင္တာဗ်ဴးကေတာ့ အေတာ္မိုက္တယ္ဗ်။ တခါတည္းနဲ႔ အလုပ္ရျပီး အေရးၾကီးတဲ့ အမွဳတြဲကိုပါ အပ္လိုက္တယ္။

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
ႏွင္းဆီနီနီ။။

Reader Digest ဖတ္တယ္ဆိုေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ရွည့္ျပီး ပ်င္းစရာေကာင္းမယ္ထင္တာေတြ မဖတ္တက္ပါဘူး။ တိုတို ေလးနဲ႔ ျမန္ျမန္ျပီးမယ့္ ဟာသေတြကိုေရြးဖတ္တာမ်ားပါတယ္။ တေန႔က ဟာသေတြဖတ္ရင္းနဲ႔ ဖတ္မိတဲ့ ဟာသေလး ေတြကို ပိုစ့္တင္ရင္ေကာင္းမလားလို႔ စဥ္းစာမိပါတယ္။ အမွန္မွာေတာ့ အၾကံကုန္ေတာ့ ဂဠန္ဆားခ်က္ လုပ္ရတာပါ။ မိမိ အဆင္ေျပသလို ဘာသာျပန္ထားပါသျဖင့္ အဆင္မေျပမွဳမွားကို ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။

ဘယ္လိုသိသလဲ
ေမာင္ေမာင္ တေယာက္ထဲ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ယင္ဖမ္းတဲ့ ယပ္ေတာင္တခုနဲ႔ အလုပ္ရွဳပ္ေနပါတယ္။
မမ။ ။ ေမာင္ေမာင္၊ နင္ဘာေတြလုပ္ေန တာလဲ။

ေမာင္ေမာင္။ ။ ကၽြန္ေတာ္ ယင္ေကာင္လိုက္ဖမ္းေနတာ၊ မမရဲ႕။
မမ။ ။ ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ မိျပီတုန္း။ ယင္ေကာင္ က။

ေမာင္ေမာင္။ ။ ဒီမွာ အထီးႏွစ္ေကာင္၊ အမ တစ္ေကာင္မိျပီဗ်။
မမ။ ။ ဟင္.. ေနပါဦး။ မင္းက ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ယင္ေကာင္ကို အထီးမွန္း၊ အမမွန္း သိသလဲ။

ေမာင္ေမာင္။ ။ ေၾသာ္..ဘာခတ္တာမွတ္လို႔။ ႏွစ္ေကာင္က ဘီယာဘူးေပၚမွာ နားေနတယ္။ တစ္ေကာင္က
တယ္လီဖုန္းေပၚမွာ နားေနတာေလ။

ဖမ္းမယ္
ေႏြရာသီျဖစ္လို႔ မယ္တင္နဲ႔ သူအမ်ိဳးအသား သာယာတဲ့ ေရကန္တခုမွာ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ၾကပါတယ္။ မယ္တင္က ကန္စပ္မွာ စာဖတ္ျပီး သူ႔ရဲ႕ အမ်ိဳးသားက ငါးဖမ္းးပစၥည္း အျပည့္အစံုပါတဲ့ ေလွတစီးနဲ႔ ကန္ထဲမွာ ငါးဖမ္းပါသတဲ့။ တေနကုန္ ငါးျမွားေပမယ့္ ငါးတစ္ေကာင္မွ မရလို႔ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ မယ္တင့္အမ်ိဳးသား ကမ္းေပၚ ျပန္တက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေန အေတာ္ေစာင္းေနပါျပီ။ မယ္တင္ကလည္း ေရကန္ထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆး စာဖတ္ခ်င္တာေၾကာင့္ သူ႔အမ်ိဳးသားအသံုးျပဳထားတဲ့ ေလွနဲ႔ဘဲ ကန္ထဲကို ထြက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ စာဖတ္လို႔ သိပ္ျပီးမၾကာခင္မွာဘဲ ရဲ အရာရွိတစ္ဦးေယာက္လာပါတယ္။

ရဲ။ ။ အမၾကီး ကို ငါးျမွားခ်ိန္ျပင္ပ ငါးျမွားတဲ့ အတြက္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ရပါမယ္ခင္ဗ်ာ။
မယ္တင္။ ။ ကၽြန္မက ငါးျမွားေနတာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္။ ကၽြန္မစာဖတ္ေနတာပါ။ ငါးျမွားကိရိယာ ေတြက ကၽြန္မအမ်ိုဳးသား မနက္က သံုးထားတာေတြပါ။

ရဲ။ ။ မရပါဘူး ခင္ဗ်ာ။ အမၾကီးမွာ ငါးျမွားကိရိယာ အျပည့္အစံုရွိတဲ့ အတြက္ ဒဏ္ေငြေဆာင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
မယ္တင္။ ။ ဒါဆိုရင္ ရွင့္ကိုလည္း ကၽြန္မက လိမ္ဆိုင္ရာ အဓမၼၾကံစည္မွဳနဲ႔ တရားဆြဲမယ္။

ရဲ။ ။ ဗ်ာ.....(အံ့ၾသစြာျဖင့္။)
မယ္တင္။ ။ ဟုတ္တယ္ေလ ရွင့္မွာ ျပစ္မွဳက်ဴးလြန္ဖို႔ ပစၥည္းအျပည့္အစံုရွိေနတာကို။

ိကုန္ေအာင္စားပါဦး
တခါကရြာ တစ္ရြာတစ္ရြာမွာ ညီအကို ႏွစ္ေယာက္ရွိပါသတဲ့။ မိဘမ်ား မရွိၾကေတာ့လို႔ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္ၾကပါသတဲ့ေလ။ အကိုၾကီးက ရိုးသားျပီး၊ ညီငယ္ေလးကေတာ့ လူရည္လည္ပါသတဲ့။ သူတို႔ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ဟာ ေတာထဲမွာ ထင္းခုတ္ျပီး ျမိဳ႕ေပၚတက္ျပီး ထင္းေရာင္းရင္း အသက္ေမြးၾကပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္လံုးဟာ လူလြတ္ေတြျဖစ္လို႔ အစားအေသာက္အတြက္ စီစဥ္ေပးမယ့္သူ မရွိလို႔ ျဖစ္သလိုသာ ေနထိုင္ေနၾကပါတယ္။

တရက္မွာ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ ေတာထဲကို ထင္းခုတ္ထြက္ရာမွာ ထမင္းထုတ္က ထမင္းနဲ႔ ငရုပ္သီးေထာင္းသာ ပါျပီး။ ဘာမွ မပါလို႔ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္လံုး စိတ္ညစ္ေနပါသတဲ့ေလ။ အဲ့ဒါနဲ႔ ညီလုပ္တဲ့ သူက အကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာဟင္းမွလဲ မပါဘူး။ ဒီလိုလုပ္ပါလား တေယာက္တလွည့္စီ ထမင္းစားမယ္။ တေယာက္စားေနခ်ိန္မွာ တေယာက္ကေဘးကထိုင္ျပီး စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြ ေျပာေပးရင္ ထမင္းမိန္ တာေပါ့လို႔ ေျပာပါသတဲ့။

အဲ့ဒါနဲ႔ ရိုးသားတဲ့ အကိုက ကဲကဲ ငါကအၾကီးဆိုေတာ့ မင္းအရင္စား ငါကေဘးကေန စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ ေတြ ထိုင္ျပီး ေျပာေပးမယ္လို႔ ဆိုပါသတဲ့။ ညီငယ္က ထမင္းတလုပ္သြင္းလိုက္တိုင္း အကိုလုပ္သူက ညီေလးစာကြ ၾကက္ေကာင္လံုးေၾကာ္ၾကီး။ ေနာက္ထပ္တလုပ္သြင္းေတာ့ ညီေလး ၾကက္သားဆီျပန္စားကြ။
ေနာက္တလုပ္က်ေတာ့ ၀က္သားအလွဴခ်က္ကြ စားကြာ အားမနာနဲ႔။

အဲဒီလိုေျပာေပးလိုက္တာ သူ႔ညီထမင္းျပီးသြားတဲ့ အထိပါဘဲတဲ့။ ဒီတခါေတာ့ သူထမင္းစားမယ့္ အလွည့္ဆိုျပီး ငါ့ညီ ငါထမင္းစားရင္ ငါၾကိဳက္တက္တာေလးေတြ ေျပာေပးေနာ္လို႔ ေျပာပါသတဲ့။ ညီလုပ္တဲ့သူကလဲ စိတ္ခ်ပါ အကိုၾကီးရာ အကိုၾကီးၾကိဳက္တာေတြ ကၽြန္ေတာ္ေျပာေပးပါ့မယ္ စိတ္ခ်ဆိုျပီး ေျပာပါသတဲ့။ အကိုၾကီးစ စားတဲ့ အခ်ိန္မွာဘဲ သူက အကိုၾကီး ၾကက္ေကာင္လံုးေၾကာ္ၾကီး စာဗ်ာလို႔ ေျပာေတာ့ အကိုၾကီးက ထမင္းတလုပ္ သြင္းလိုက္ပါသတဲ့။ ေနာက္ထပ္တလုပ္စားဖို႔ ျပင္ေနခ်ိန္မွာ သူညီဆီက အေျပာကိုေစာင့္ ေနပါသတဲ့။ သူညီက ဘာမွ မေျပာတဲ့ အဆံုး။ ဟ ေျပာပါဦး ဒီမွာ ေနာက္တလုပ္စားဖို႔ ေစာင့္ေနတယ္ကြလို႔ ေျပာပါသတဲ့။ အဲ့ဒီ အခါမွာေတာ့ ညီလုပ္တဲ့သူက ဘာျပန္ေျပာသလဲ ဆိုေတာ့ ခုနက ၾကက္ေကာင္လံုးေၾကာ္ကိုဘဲ ကုန္ေအာင္ စားပါဦးတဲ့။ ။
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ဆံုက်ိမ္းလို႔
တခါက ရြာတရြာက ထင္းခုတ္ထြက္ၾကတဲ့ ထင္ခုတ္သမားတစုဟာ ေတာထဲကိုထင္ခုတ္ဖို႔ ေရာက္လာပါသတဲ့။ အားလံုးသာ ထင္ခုတ္ထြက္လို႔ ထမင္းခ်က္မယ့္သူ မရွိရင္ ဒီေန႔ေတာ့ သူတို႔ ထမင္းငတ္ရခ်ည္ရဲ႕ဆိုျပီး။ သူတို႔ထဲက တေယာက္ကေတာ့ ထမင္း၊ ဟင္း ခ်က္ဖို႔ ေနခဲ့ရမွာျဖစ္တယ္လို႔ တိုင္ပင္ၾကပါသတဲ့။ ထမင္းခ်က္ ကိုလည္း ရလာတဲ့ထင္းေတြထဲက ညီညီမွ်မွ်ေ၀ ေပးပါမယ္လို႔ အားလံုးက သေဘာတူပါသတဲ့ေလ။ အဲ့ဒါနဲ႔ အားလံုးထဲက ခ်က္တက္ျပဳတ္တက္တဲ့ တေယာက္က မပင္ပန္းဘဲ ရမဲ့ ေ၀စုကို မက္ျပီး သူထမင္းခ်က္ဖို႔ တာ၀န္ယူမယ္ဆိုျပီး ေနခဲ့ပါသတဲ့။

အားလံုးထြက္သြားေတာ့ စခန္းခ်ရာေနရာ အနီးက မက်ီးပင္က မက်ီးရြက္ခူးျပီး ခ်ဥ္ေရဟင္းခ်က္ လိုက္ပါသတဲ့။ ျပီးေတာ့ ပါလာတဲ့ ငါးေျခာက္ေလးေလးကို ေၾကာ္လိုက္ပါသတဲ့။ ျပီးေတာ့ မက်ီးသီ ေလးေတြ ေတြ႔လို႔ မက်ီးသီးေထာင္း တခြက္ေပါ့။ ဒါနဲ႔ အားလံုးျပန္ေရာက္ေရာ ဟင္းနံ႔ကလဲေမႊး၊ ဟင္းေတြကလဲ စားေကာင္းလို႔ ထမင္းျမိန္တဲ့ အေၾကာင္းကို ထမင္းခ်က္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို ေျပာပါသတဲ့။ မက်ီးသီေထာင္း ကေတာ့ အလြန္ဘဲ စားလို႔ေကာင္းေၾကာင္း ခ်ီးမြမ္းပါသတဲ့။ ထမင္းခ်က္ကေတာ့ မသက္မသာမ်က္ႏွာနဲ႔ ျပန္ေျပာလိုက္တာ ကေတာ့..........

-ေအး မင္းတို႔ ကသာ စားလို႔ေကာင္းေန ဒီမွာက ဆံုက်ိမ္းတယ္ကြတဲ့။

-မက်ီးသီေထာင္းဖို႔ ငရုပ္ဆံု မပါလို႔ အံနဲ႔က်ိတ္ထားရတာ ဒီမွာ ထမင္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မစားႏိုင္ပါဘူးတဲ့။

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
ႏွင္းဆီနီနီ။။

မေလးရွားကေျဖစ္အပ်က္ေလးပါ။
တေန႔မွာ ရြာတစ္ရြာက မီးမဖြားနိဳင္လို႔ ေဆးရံုသြားဖို႔ေရးေပၚဌာနသို႔ ဖုန္းလွမ္းဆက္ပါသတဲ့။
ဖုန္းကိုင္တဲ့သူက မေလးတရုတ္ပါ။ ဖုန္းဆက္တဲ့သူကေတာ့ မေလးလူမ်ိဳးပါ။ သူတို႔ေျပာၾကတာ
ကေတာ့ အဂၤလိပ္လိုေျပာၾကတာပါ။
မေလး။။ ဟဲလို...အေရးေပၚဌာနကပါလား။
တရုတ္။။ ဟုတ္ပါတယ္ အေရးေပၚဌာနကပါ။
မေလး။။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရြာမွာမီးဖြားမည့္အေရးေပၚလူနာရွိလို႔ လူနာတင္ကားလႊတ္ေပးဖို႔ လွမ္းဆက္တာပါ။
တရုတ္။။ ေအာ္...အင္း..ေကာင္းျပီေလ။ ဆက္လုပ္လိုက္ပါမယ္။ ဒါနဲ႔ လူနာကေယာက္်ားလား၊ မိန္းမလား။
မေလး။။ ဟင္ မီးေနသည္ပါဆိုေနမွ ေယာက္်ားျဖစ္ပါ့လားဗ်ာ။။