ယဥ္ေက်းလိမၼာသင္တန္းတုန္းက တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ ေမးခြန္းေတြကို ျပန္ျပီးမွတ္မိလို႔ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။
ေမးခြန္း။။ဆရာေတာ္ခင္ဗ်ာ ေသာတပန္ဆိုတာရွိတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္လည္း အပယ္မလား ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ခုႏွစ္ ဘ၀ဘဲ ေနရေတာ့တယ္ဆိုတာေရာ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ။
အေျဖ။။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေသာတပန္ဆိုတာရွိပါတယ္။ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္ အပယ္မလားေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း မွန္ပါတယ္။ ဘာလို႔အပယ္လားေတာ့တာလည္းဆိုေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္သြားရင္ အပယ္က်မယ့္၊ အကုသိုလ္ျဖစ္မဲ့ ကိစၥေတြကို မလုပ္ျဖစ္ေတာ့လို႔ပါ။ မလုပ္ေတာ့တဲ့ သတၱိလည္း ေသာတပန္ေတြမွာရွိလာၾကပါတယ္လို႔ ဆရာေတာ္ ၾကီးကမိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္ရင္ ေနာက္ထပ္ ခုႏွစ္ ဘ၀ဘဲေနရတာလားဆိုတဲ့ အေမးကိုေတာ့ ကၽြန္မသိပ္ျပီး မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။( ဆရာေတာ္ၾကီး ကေတာ့ အဲ့ဒီလူရဲ႕ပါရမီနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ အခုဘ၀မွာ ေသလြန္ျပီးေနာက္ထပ္ ဘ၀ေတြ အနည္းဆံုး တစ္ဘ၀ေလာက္ေတာ့ လူျဖစ္ေသးပါတယ္တဲ့။ သူ႔သက္တမ္းရွိသေလာက္ပါတဲ့။ အမ်ားဆံုးကေတာ့ ဆယ္ဘ၀လို႔မိန္႔ၾကားသြားတယ္လို႔ေတာ့ အမွတ္ရပါတယ္။) စိတ္ထဲမွာ သိပ္ျပီးမေသခ်ာလို႔ပါ။ သိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ ေျပာျပေပးခဲ့ပါဦး။
ေမးခြန္း။။(ဒီေမးခြန္းကေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ရည္ရြယ္ျပီးေမးတာထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ၾကီးေျဖ သြားတာကို သေဘာက်လို႔ တင္လိုက္ပါတယ္။) အခုေခတ္မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဖုန္းကိုင္ၾကတာ ေတြ႔ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ ဖုန္းနဲ႔ ဘာပက္သက္ပါသလဲဘုရား။
အေျဖ။။ဒီေမးခြန္းက ေမးသင့္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ေၾကာင့္ မိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမကေ၀းတဲ့ေနရာက သတၱ၀ါေတြ ဘာျဖစ္သလဲဆိုတာကို ျမင္ႏိုင္ၾကား ႏိုင္ၾကပါတယ္တဲ့။ ရဟႏၱာေတြမွာလည္း တန္းခိုးရွိတဲ့ ရဟႏၱာေတြဘဲ ျမင္ႏိုင္ၾကားႏိုင္၊ စ်ာန္ပ်ံႏိုင္ ၾကတာပါတဲ့။ ရဟႏၱာေတြမွာ လည္း ပါရမီရွိမွ၊ တန္းခုိးရေအာင္ ကုသို္လ္ျပဳခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းရွိမွ တန္ခိုးရတာပါတဲ့။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ ရဟႏၱာ ေတြ ရဟႏၱာျဖစ္ေသာ္လည္း စ်ာန္မရသလို၊ အျမင္အၾကားအာရံုလည္း မရွိတာေတြရွိပါတယ္တဲ့။ အျမင္အၾကား၊ အာရံုေတြရတိုင္းလည္း ရဟႏၱာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတို႔ ကေတာ့ အျမင္လည္းမရ အၾကားလဲမရွိလို႔ ဖုန္းေတြကိုသာ အသံုးျပဳေနရပါတယ္လို႔လည္း မိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။
ကၽြန္မ မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေရးတာျဖစ္လို႔၊ စာနဲ႔လိုက္မွတ္ထားတာကို ျပန္ေရးတာမဟုတ္လို႔ အမွားအယြင္းမ်ား ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း ကၽြန္မသိသေလာက္ ေ၀မွ်ခ်င္လို႔ တင္လိုက္ရခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွားမ်ားကို ၀င္ေရာက္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ စစ္ကိုင္းက ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႔ ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတြကို လည္းအနည္းငယ္မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။
စစ္ကိုင္းက ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးက လက္ပတန္းက တရာစခန္းမွာ ေဟာၾကားသြားတာကို ကၽြန္မေဒၚမ်ား ျပန္လည္း ေျပာၾကာတာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မအေဒၚက ကိုယ္တိုင္နာခဲ့ရလုိ႔ အေတာ္ဘဲမွတ္မိျပီး ျပန္ေျပာႏိုင္ ေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ကိန္ဂဏာန္းေတြ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါသျဖင့္ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။
ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးက တရာေဟာရာမွာ လူေတြ တေန႔ ကုသိုလ္ဘယ္ေလာက္လုပ္ဖို႔ ဆိုတာကို သူကမေထာက္ျပခင္ တေန႔ကို လူေတြဘယ္ေလာက္အကုသိုလ္ရေနလဲဆိုတာကို အရင္ေဟာမယ္ဆိုျပီး အကုသိုလ္ရႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေဟာၾကားသြားပါသတဲ့။ သူ႔အသက္ကို သတ္တာကို ကၽြန္မမွတ္မိ သေလာက္ ေရးရရင္။ လူတေယာက္ကို သတ္တဲ့သူဟာ ကိုယ္သတ္လိုက္တဲ့ လူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ ေမႊးညွင္း ေပါက္မွာရွိတဲ့ ေမႊးညွင္းအေရအတြက္အလိုက္၊ သူ႔မွာရွိတဲ့ အရိုးအေရအတြက္အလိုက္ ငရဲခံရပါတယ္တဲ့။ တိရိတၧန္ တေကာင္ကိုသတ္ရင္လည္း သူ႔ အရိုးအေရအတြက္အလိုက္၊ ဆံပင္အေရအတြက္လိုက္ ငရဲခံရ ပါတယ္တဲ့။ လူမွာေတာ့ ဆံပင္အေရအတြက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ၊ ေမႊးညွင္းအေရးအတြက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အရိုးအေရအတြက္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိလို႔ အဲ့ဒီ အေရအတြက္အတိုင္း ငရဲခံရပါတယ္တဲ့။ ပုရြက္ဆိပ္ ေလးတေကာင္ဘဲ သတ္လိုက္မိတာပါဆိုေပမယ့္ အဲ့ဒီပုရြက္ဆိပ္မွာရွိတဲ့ အရိုးအေရအတြက္ကိုလိုက္ျပီး ငရဲခံ ရမွာပါဘဲတဲ့။ အဲ့ဒီတရားနာျပီးေတာ့ ကၽြန္မအေတာ္ တုန္လွုပ္သြားပါတယ္။ တေန႔တေန႔ အေတာ္ထိန္ေနရတာ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္။ အနဲ႔ဆံုးေတာ့ ဆယ္ဂဏာန္းခ်ီျပီး အကုသိုလ္လုပ္ျဖစ္ေနပါလားဆိုတာ သတိေတာ့ ထားမိသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါကိုေတာ့ အခုထိ ထိန္လုိ႔မရေသးပါဘူး။
ဒါဆို အိႏၵိယကဂ်ိမ္းေတြကို ေနရေတာ့မွာလားဆိုေတာ့လည္း အဲ့ဒီလိုလဲမဟုတ္ဘူးလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကား ထားပါတယ္။ ကိုယ္က ရည္ရြယ္ျပီးသတ္လိုက္တာမ်ိဳးကို ငရဲၾကီးတယ္လိုဆိုတာပါတဲ့။ ကဲ ေသစမ္း ဒီေလာက္ကိုက္တဲ့ ျခင္ဆိုျပီး ရိုက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပါတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕မေနာကံ၊ ကာယကံ၊ ၀စီကံ ဒါေတြအျပင္၊ ျခင္မွာပါတဲ့ အရိုးအေရအတြက္ ေပါင္းလိုက္ရင္ ျခင္တေကာင္သတ္လိုက္ရံုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ငရဲေတာ္ေတာ္ၾကီး သြားႏိုင္ပါတယ္။ ေၾကာက္စရာၾကီးေနာ္။
ကၽြန္မ ရွစ္တန္းေျဖျပီးတုန္းက သီလရွင္၀တ္ျဖစ္ပါတယ္။ သီလရွင္၀တ္ တုန္းက ျခင္သိပ္ျပီးကိုက္လြန္းလို႔၊ သီလရွင္၀တ္ေနတုန္းဆိုေတာ့ ငါးပါးသီလကလည္းလံုေနတာဆိုေတာ့ ကၽြန္မအဓိဌာန္တခု ဆိုမိပါတယ္။ သစၥာရယ္လုိ႔ ေျပာရမလားပါဘဲ။ ျခင္ေတြကို တိုင္တည္ျပီးေတာ့ပါ။ ကဲ ျခင္ေတြေရ ငါ့ကိုကိုက္ခ်င္ရင္လည္း ကိုက္ၾကေတာ့ ငါနင္တို႔ကို မရိုက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ နင္တို႔ ကိုက္တိုင္း ငါနာက်င္မွဳကိုမခံစားရေအာင္ ကိုက္ေနာ္လို႔။ ငါလည္း နင္တို႔ကိုလံုး၀ မရိုက္ဘူး။ စိတ္ထဲကလည္း မျပစ္မွားဘူးလို႔။ စိတ္ထဲကေျပာလိုက္၊ ဆုေတာင္းမိလိုက္ပါတယ္။ မဟာစည္မွာ သီလရွင္၀တ္တာဆိုေတာ့ တရားထိုင္တိုင္း ျခင္ကိုက္တဲ့ ဒဏ္ကို မနည္းခံရလြန္းလို႔ပါ ဒီဆုကိုေတာင္းလိုက္မိတာပါ။ အဲ့ဒီလို ကိုယ့္အေသြးအသားကို လွဴလို႔ရတယ္လို႔လည္း ၾကားဖူးတာလည္းပါ ပါတယ္။ ငါ့ ဒီကိုယ္ၾကီးကေန နင္တို႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္ေအာင္ ေသြးေတြစုပ္ယူႏိုင္မွာ လည္းဆိုျပီး စမ္းၾကည့္လိုက္တာပါ။
အဲ့ဒီ အဓိဌာန္ကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ျပည့္ေအာင္ထိန္းသလို ျခင္လံုး၀မကိုက္ေတာ့တာ ကို လက္ေတြ႔ အက်ိဳးခံစားရပါတယ္။ ျခင္ကိုက္လဲ နာတာေတြ၊ အဖုေတြထတာေတြ မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာသြားသြား သူမ်ားေတြ ျခင္ကိုက္လို႔ ေအာ္ေနလည္း ကၽြန္မကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ အဲ့ဒါကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႔ပါ။ အေတာ္ၾကာသြားပါတယ္။ အဲ ဒီ သံုးႏွစ္ေလာက္မွာမွ ကၽြန္မ ျခင္တေကာင္သတ္လိုက္မိလို႔ အခုေတာ့ နဲနဲ ျပန္ကိုက္ေနျပီး။ ကၽြန္မ စည္းေဖါက္တာဆိုေတာ့ အခုျပန္းျပီး ထိန္ေနပါတယ္။ ျခင္ေတြမ သတ္ရေတာ့ ကၽြန္မမွာ အကုသိုလ္တမ်ိဳးနည္း ေနတာေပါ့။ ျခင္တင္မကဘူး ပုရြက္ဆိတ္၊ ပိုးဟပ္နဲ႔ အေကာင္ေပါက္စေလးေတြ တက္နိုင္သေလာက္ေတာ့ မေသေအာင္ ဂရုစိုက္မိပါတယ္။ မေတာ္တဆ ျဖစ္ေတာ့လည္း ငရဲရတာေပါ့။ ဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲ။(ေၾကာ္ျငာ၀င္တာပါ။)
ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ တရားကေတာ့ ၂၀၀၆ သၾကၤန္ကို ဆရာေတာ္ရဲ႕ သထံုက ေရႊပါရမီေတာရ တရားစခန္းမွာ ေဟာၾကားတယ္လို႔ မွတ္ထားမိပါတယ္။ အဲ့ဒါကလည္း အေမ့သူငယ္ခ်င္း၀င္တဲ့ တရားစခန္းပါ။ အဲ့ဒီအေဒၚၾကိီးကဘဲ ျပန္ေျပာျပလို႔ ၾကားနာခဲ့ရတာပါ။
ဆရာေတာ္ တရာေဟာရင္ ေခတ္နဲ႔ အညီေဟာၾကားတာ ဆရာေတာ္ရဲ႕တရားေတြ နာဖူးသူတိုင္း သိၾကမွာပါ။ ျပီးရင္ ဆရာေတာ္က ေခတ္ေပၚသီခ်င္းေလးေတြကို တရားအျမင္နဲ႔ ထည့္ျပီးလည္း ေဟာေလ့ရွိပါတယ္။ အခုလည္း ဆရာေတာ္က လူေတြစိတ္ဆိုးတာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ျမင္ေအာင္ ေဟာျပထားတာ ႏွစ္သက္လြန္းလို႔ ေရးလုိက္ရတာပါ။
ဆရာေတာ္က လူေတြစိတ္ဆိုးရင္ ငရဲၾကီးတက္ပါတယ္တဲ့။ လူေတြစိတ္တို ေဒါသထြက္ရင္၊ ရင္ထဲမွာ ပူကနဲ႔ ျဖစ္သြားျပီး ႏွလံုးေသြးေတြ ဆူသြားတက္ပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီအခါမွာေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္က ငရဲျပည္ကို ရက္ဂ်စ္စတာ သြားလုပ္သလို၊ ခုေခတ္ အင္တာနက္ခ်ိတ္သလိုပါဘဲတဲ့။ ေဒါသထြက္တဲ့အခ်ိန္ ႏွလံုးပူသြားတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ ငရဲျပည္ကိုသြားခ်ိတ္ပါသတဲ့။ စိတ္ၾကည့္ႏူးလို႔ ေအးခ်မ္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲမွာ ၾကည္ၾကည္နူးနူးခံ စားလိုက္ရတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ နိဗၺာန္ကို သြားျပီး လင့္ခ်ိတ္ပါသတဲ့။ ငိုရင္ ငရဲကိုလင့္ခ်ိတ္ျပီး၊ ရင္မွာ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးန႔ဲ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ရင္ေတာ့ နိဗၺာန္ကို လင့္ခ်ိတ္ပါတယ္တဲ့။ အဲ လူေတြေသတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘယ္ႏွခါ လင့္ခ်ိတ္ျပီး ရစ္ဂ်စ္စတာလုပ္ထားလဲ ေပါင္းပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီလို ေဟာၾကားသြားတာကို နာလိုက္ရေတာ့ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ၾကီး ျမင္လိုက္ရသလိုပါဘဲ။
အဲ့ဒီတရားကုိေမ့ေနတာပါ။ ဟိုေန႔က ေဒါသထြက္ျပီးရင္ေတြပူေနေတာ အေတာ္နဲ႔ မေျပဘူးျဖစ္ေနတာနဲ႔ သြားျပီး စိတ္ထဲမွာျမင္လာလို႔။ ဟဲ ဒီလိုၾကီးေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး။ ငါေတာ္ၾကာ ငါ ရက္ဂ်စ္စတာေတြ ငရဲျပည္မွာ မ်ားေနရင္ ဒုကၡဆိုျပီး စိတ္ကိုမနည္း ျပန္ေလွ်ာ့ခ်လို္ကရပါတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးဖို႔ သတိသြား ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မ်ား ရယ္ေမာ ရင္အသက္တရက္ပိုရွည္တယ္လုိ႔ လူေတြေျပာၾကတာမ်ားလားလို႔လည္း မစီမဆိုင္ေတြးလိုက္မိပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
ႏွင္းဆီနီနီ။။
ေမးခြန္း။။ဆရာေတာ္ခင္ဗ်ာ ေသာတပန္ဆိုတာရွိတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္လည္း အပယ္မလား ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ။ ျပီးေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္ခုႏွစ္ ဘ၀ဘဲ ေနရေတာ့တယ္ဆိုတာေရာ ဟုတ္ပါသလားခင္ဗ်ာ။
အေျဖ။။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေသာတပန္ဆိုတာရွိပါတယ္။ ေသာတပန္ျဖစ္ျပီးရင္ အပယ္မလားေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း မွန္ပါတယ္။ ဘာလို႔အပယ္လားေတာ့တာလည္းဆိုေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္သြားရင္ အပယ္က်မယ့္၊ အကုသိုလ္ျဖစ္မဲ့ ကိစၥေတြကို မလုပ္ျဖစ္ေတာ့လို႔ပါ။ မလုပ္ေတာ့တဲ့ သတၱိလည္း ေသာတပန္ေတြမွာရွိလာၾကပါတယ္လို႔ ဆရာေတာ္ ၾကီးကမိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ေသာတပန္ျဖစ္ရင္ ေနာက္ထပ္ ခုႏွစ္ ဘ၀ဘဲေနရတာလားဆိုတဲ့ အေမးကိုေတာ့ ကၽြန္မသိပ္ျပီး မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။( ဆရာေတာ္ၾကီး ကေတာ့ အဲ့ဒီလူရဲ႕ပါရမီနဲ႔ သက္ဆိုင္တယ္လို႔ ေျပာသြားပါတယ္။ အခုဘ၀မွာ ေသလြန္ျပီးေနာက္ထပ္ ဘ၀ေတြ အနည္းဆံုး တစ္ဘ၀ေလာက္ေတာ့ လူျဖစ္ေသးပါတယ္တဲ့။ သူ႔သက္တမ္းရွိသေလာက္ပါတဲ့။ အမ်ားဆံုးကေတာ့ ဆယ္ဘ၀လို႔မိန္႔ၾကားသြားတယ္လို႔ေတာ့ အမွတ္ရပါတယ္။) စိတ္ထဲမွာ သိပ္ျပီးမေသခ်ာလို႔ပါ။ သိတဲ့သူမ်ားရွိရင္ ေျပာျပေပးခဲ့ပါဦး။
ေမးခြန္း။။(ဒီေမးခြန္းကေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ရည္ရြယ္ျပီးေမးတာထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ္ၾကီးေျဖ သြားတာကို သေဘာက်လို႔ တင္လိုက္ပါတယ္။) အခုေခတ္မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ဖုန္းကိုင္ၾကတာ ေတြ႔ပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ ဖုန္းနဲ႔ ဘာပက္သက္ပါသလဲဘုရား။
အေျဖ။။ဒီေမးခြန္းက ေမးသင့္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ေၾကာင့္ မိုင္ေပါင္း ေထာင္ေသာင္းမကေ၀းတဲ့ေနရာက သတၱ၀ါေတြ ဘာျဖစ္သလဲဆိုတာကို ျမင္ႏိုင္ၾကား ႏိုင္ၾကပါတယ္တဲ့။ ရဟႏၱာေတြမွာလည္း တန္းခိုးရွိတဲ့ ရဟႏၱာေတြဘဲ ျမင္ႏိုင္ၾကားႏိုင္၊ စ်ာန္ပ်ံႏိုင္ ၾကတာပါတဲ့။ ရဟႏၱာေတြမွာ လည္း ပါရမီရွိမွ၊ တန္းခုိးရေအာင္ ကုသို္လ္ျပဳခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းရွိမွ တန္ခိုးရတာပါတဲ့။ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ေသာ ရဟႏၱာ ေတြ ရဟႏၱာျဖစ္ေသာ္လည္း စ်ာန္မရသလို၊ အျမင္အၾကားအာရံုလည္း မရွိတာေတြရွိပါတယ္တဲ့။ အျမင္အၾကား၊ အာရံုေတြရတိုင္းလည္း ရဟႏၱာမဟုတ္ပါဘူးလို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးက မိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းတို႔ ကေတာ့ အျမင္လည္းမရ အၾကားလဲမရွိလို႔ ဖုန္းေတြကိုသာ အသံုးျပဳေနရပါတယ္လို႔လည္း မိန္႔ၾကားသြားပါတယ္။
ကၽြန္မ မွတ္မိသေလာက္ျပန္ေရးတာျဖစ္လို႔၊ စာနဲ႔လိုက္မွတ္ထားတာကို ျပန္ေရးတာမဟုတ္လို႔ အမွားအယြင္းမ်ား ရွိႏိုင္ေသာ္လည္း ကၽြန္မသိသေလာက္ ေ၀မွ်ခ်င္လို႔ တင္လိုက္ရခ်င္းျဖစ္ပါတယ္။ အမွားမ်ားကို ၀င္ေရာက္ျပင္ဆင္ေပးဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ စစ္ကိုင္းက ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးနဲ႔ ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိက ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ တရားေတြကို လည္းအနည္းငယ္မွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။
စစ္ကိုင္းက ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးက လက္ပတန္းက တရာစခန္းမွာ ေဟာၾကားသြားတာကို ကၽြန္မေဒၚမ်ား ျပန္လည္း ေျပာၾကာတာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မအေဒၚက ကိုယ္တိုင္နာခဲ့ရလုိ႔ အေတာ္ဘဲမွတ္မိျပီး ျပန္ေျပာႏိုင္ ေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ကိန္ဂဏာန္းေတြ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့ပါသျဖင့္ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။
ထြဋ္ေခါင္ဆရာေတာ္ၾကီးက တရာေဟာရာမွာ လူေတြ တေန႔ ကုသိုလ္ဘယ္ေလာက္လုပ္ဖို႔ ဆိုတာကို သူကမေထာက္ျပခင္ တေန႔ကို လူေတြဘယ္ေလာက္အကုသိုလ္ရေနလဲဆိုတာကို အရင္ေဟာမယ္ဆိုျပီး အကုသိုလ္ရႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ေဟာၾကားသြားပါသတဲ့။ သူ႔အသက္ကို သတ္တာကို ကၽြန္မမွတ္မိ သေလာက္ ေရးရရင္။ လူတေယာက္ကို သတ္တဲ့သူဟာ ကိုယ္သတ္လိုက္တဲ့ လူရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္မွာရွိတဲ့ ေမႊးညွင္း ေပါက္မွာရွိတဲ့ ေမႊးညွင္းအေရအတြက္အလိုက္၊ သူ႔မွာရွိတဲ့ အရိုးအေရအတြက္အလိုက္ ငရဲခံရပါတယ္တဲ့။ တိရိတၧန္ တေကာင္ကိုသတ္ရင္လည္း သူ႔ အရိုးအေရအတြက္အလိုက္၊ ဆံပင္အေရအတြက္လိုက္ ငရဲခံရ ပါတယ္တဲ့။ လူမွာေတာ့ ဆံပင္အေရအတြက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ၊ ေမႊးညွင္းအေရးအတြက္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ အရိုးအေရအတြက္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာရွိလို႔ အဲ့ဒီ အေရအတြက္အတိုင္း ငရဲခံရပါတယ္တဲ့။ ပုရြက္ဆိပ္ ေလးတေကာင္ဘဲ သတ္လိုက္မိတာပါဆိုေပမယ့္ အဲ့ဒီပုရြက္ဆိပ္မွာရွိတဲ့ အရိုးအေရအတြက္ကိုလိုက္ျပီး ငရဲခံ ရမွာပါဘဲတဲ့။ အဲ့ဒီတရားနာျပီးေတာ့ ကၽြန္မအေတာ္ တုန္လွုပ္သြားပါတယ္။ တေန႔တေန႔ အေတာ္ထိန္ေနရတာ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္။ အနဲ႔ဆံုးေတာ့ ဆယ္ဂဏာန္းခ်ီျပီး အကုသိုလ္လုပ္ျဖစ္ေနပါလားဆိုတာ သတိေတာ့ ထားမိသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါကိုေတာ့ အခုထိ ထိန္လုိ႔မရေသးပါဘူး။
ဒါဆို အိႏၵိယကဂ်ိမ္းေတြကို ေနရေတာ့မွာလားဆိုေတာ့လည္း အဲ့ဒီလိုလဲမဟုတ္ဘူးလို႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကား ထားပါတယ္။ ကိုယ္က ရည္ရြယ္ျပီးသတ္လိုက္တာမ်ိဳးကို ငရဲၾကီးတယ္လိုဆိုတာပါတဲ့။ ကဲ ေသစမ္း ဒီေလာက္ကိုက္တဲ့ ျခင္ဆိုျပီး ရိုက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပါတဲ့ ကိုယ့္ရဲ႕မေနာကံ၊ ကာယကံ၊ ၀စီကံ ဒါေတြအျပင္၊ ျခင္မွာပါတဲ့ အရိုးအေရအတြက္ ေပါင္းလိုက္ရင္ ျခင္တေကာင္သတ္လိုက္ရံုနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ငရဲေတာ္ေတာ္ၾကီး သြားႏိုင္ပါတယ္။ ေၾကာက္စရာၾကီးေနာ္။
ကၽြန္မ ရွစ္တန္းေျဖျပီးတုန္းက သီလရွင္၀တ္ျဖစ္ပါတယ္။ သီလရွင္၀တ္ တုန္းက ျခင္သိပ္ျပီးကိုက္လြန္းလို႔၊ သီလရွင္၀တ္ေနတုန္းဆိုေတာ့ ငါးပါးသီလကလည္းလံုေနတာဆိုေတာ့ ကၽြန္မအဓိဌာန္တခု ဆိုမိပါတယ္။ သစၥာရယ္လုိ႔ ေျပာရမလားပါဘဲ။ ျခင္ေတြကို တိုင္တည္ျပီးေတာ့ပါ။ ကဲ ျခင္ေတြေရ ငါ့ကိုကိုက္ခ်င္ရင္လည္း ကိုက္ၾကေတာ့ ငါနင္တို႔ကို မရိုက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ နင္တို႔ ကိုက္တိုင္း ငါနာက်င္မွဳကိုမခံစားရေအာင္ ကိုက္ေနာ္လို႔။ ငါလည္း နင္တို႔ကိုလံုး၀ မရိုက္ဘူး။ စိတ္ထဲကလည္း မျပစ္မွားဘူးလို႔။ စိတ္ထဲကေျပာလိုက္၊ ဆုေတာင္းမိလိုက္ပါတယ္။ မဟာစည္မွာ သီလရွင္၀တ္တာဆိုေတာ့ တရားထိုင္တိုင္း ျခင္ကိုက္တဲ့ ဒဏ္ကို မနည္းခံရလြန္းလို႔ပါ ဒီဆုကိုေတာင္းလိုက္မိတာပါ။ အဲ့ဒီလို ကိုယ့္အေသြးအသားကို လွဴလို႔ရတယ္လို႔လည္း ၾကားဖူးတာလည္းပါ ပါတယ္။ ငါ့ ဒီကိုယ္ၾကီးကေန နင္တို႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္ေအာင္ ေသြးေတြစုပ္ယူႏိုင္မွာ လည္းဆိုျပီး စမ္းၾကည့္လိုက္တာပါ။
အဲ့ဒီ အဓိဌာန္ကို ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ျပည့္ေအာင္ထိန္းသလို ျခင္လံုး၀မကိုက္ေတာ့တာ ကို လက္ေတြ႔ အက်ိဳးခံစားရပါတယ္။ ျခင္ကိုက္လဲ နာတာေတြ၊ အဖုေတြထတာေတြ မရွိပါဘူး။ ဘယ္ေနရာသြားသြား သူမ်ားေတြ ျခင္ကိုက္လို႔ ေအာ္ေနလည္း ကၽြန္မကေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ အဲ့ဒါကေတာ့ ကိုယ္ေတြ႔ပါ။ အေတာ္ၾကာသြားပါတယ္။ အဲ ဒီ သံုးႏွစ္ေလာက္မွာမွ ကၽြန္မ ျခင္တေကာင္သတ္လိုက္မိလို႔ အခုေတာ့ နဲနဲ ျပန္ကိုက္ေနျပီး။ ကၽြန္မ စည္းေဖါက္တာဆိုေတာ့ အခုျပန္းျပီး ထိန္ေနပါတယ္။ ျခင္ေတြမ သတ္ရေတာ့ ကၽြန္မမွာ အကုသိုလ္တမ်ိဳးနည္း ေနတာေပါ့။ ျခင္တင္မကဘူး ပုရြက္ဆိတ္၊ ပိုးဟပ္နဲ႔ အေကာင္ေပါက္စေလးေတြ တက္နိုင္သေလာက္ေတာ့ မေသေအာင္ ဂရုစိုက္မိပါတယ္။ မေတာ္တဆ ျဖစ္ေတာ့လည္း ငရဲရတာေပါ့။ ဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲ။(ေၾကာ္ျငာ၀င္တာပါ။)
ဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိကရဲ႕ တရားကေတာ့ ၂၀၀၆ သၾကၤန္ကို ဆရာေတာ္ရဲ႕ သထံုက ေရႊပါရမီေတာရ တရားစခန္းမွာ ေဟာၾကားတယ္လို႔ မွတ္ထားမိပါတယ္။ အဲ့ဒါကလည္း အေမ့သူငယ္ခ်င္း၀င္တဲ့ တရားစခန္းပါ။ အဲ့ဒီအေဒၚၾကိီးကဘဲ ျပန္ေျပာျပလို႔ ၾကားနာခဲ့ရတာပါ။
ဆရာေတာ္ တရာေဟာရင္ ေခတ္နဲ႔ အညီေဟာၾကားတာ ဆရာေတာ္ရဲ႕တရားေတြ နာဖူးသူတိုင္း သိၾကမွာပါ။ ျပီးရင္ ဆရာေတာ္က ေခတ္ေပၚသီခ်င္းေလးေတြကို တရားအျမင္နဲ႔ ထည့္ျပီးလည္း ေဟာေလ့ရွိပါတယ္။ အခုလည္း ဆရာေတာ္က လူေတြစိတ္ဆိုးတာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ျမင္ေအာင္ ေဟာျပထားတာ ႏွစ္သက္လြန္းလို႔ ေရးလုိက္ရတာပါ။
ဆရာေတာ္က လူေတြစိတ္ဆိုးရင္ ငရဲၾကီးတက္ပါတယ္တဲ့။ လူေတြစိတ္တို ေဒါသထြက္ရင္၊ ရင္ထဲမွာ ပူကနဲ႔ ျဖစ္သြားျပီး ႏွလံုးေသြးေတြ ဆူသြားတက္ပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီအခါမွာေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္က ငရဲျပည္ကို ရက္ဂ်စ္စတာ သြားလုပ္သလို၊ ခုေခတ္ အင္တာနက္ခ်ိတ္သလိုပါဘဲတဲ့။ ေဒါသထြက္တဲ့အခ်ိန္ ႏွလံုးပူသြားတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ ငရဲျပည္ကိုသြားခ်ိတ္ပါသတဲ့။ စိတ္ၾကည့္ႏူးလို႔ ေအးခ်မ္းတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရင္ထဲမွာ ၾကည္ၾကည္နူးနူးခံ စားလိုက္ရတာနဲ႔ တျပိဳင္နက္ နိဗၺာန္ကို သြားျပီး လင့္ခ်ိတ္ပါသတဲ့။ ငိုရင္ ငရဲကိုလင့္ခ်ိတ္ျပီး၊ ရင္မွာ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးန႔ဲ ရယ္ေမာေပ်ာ္ရႊင္ရင္ေတာ့ နိဗၺာန္ကို လင့္ခ်ိတ္ပါတယ္တဲ့။ အဲ လူေတြေသတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဘယ္ႏွခါ လင့္ခ်ိတ္ျပီး ရစ္ဂ်စ္စတာလုပ္ထားလဲ ေပါင္းပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒီလို ေဟာၾကားသြားတာကို နာလိုက္ရေတာ့ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ၾကီး ျမင္လိုက္ရသလိုပါဘဲ။
အဲ့ဒီတရားကုိေမ့ေနတာပါ။ ဟိုေန႔က ေဒါသထြက္ျပီးရင္ေတြပူေနေတာ အေတာ္နဲ႔ မေျပဘူးျဖစ္ေနတာနဲ႔ သြားျပီး စိတ္ထဲမွာျမင္လာလို႔။ ဟဲ ဒီလိုၾကီးေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး။ ငါေတာ္ၾကာ ငါ ရက္ဂ်စ္စတာေတြ ငရဲျပည္မွာ မ်ားေနရင္ ဒုကၡဆိုျပီး စိတ္ကိုမနည္း ျပန္ေလွ်ာ့ခ်လို္ကရပါတယ္။ အဲ့ဒါနဲ႔ ဒီပိုစ့္ေလးကို ေရးဖို႔ သတိသြား ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မ်ား ရယ္ေမာ ရင္အသက္တရက္ပိုရွည္တယ္လုိ႔ လူေတြေျပာၾကတာမ်ားလားလို႔လည္း မစီမဆိုင္ေတြးလိုက္မိပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ။
ႏွင္းဆီနီနီ။။
